بخش ۶۰ - زيافت تاويل ركيك مگس

آن مگس بر برگ كاه و بول خر
همچو كشتيبان همي افراشت سر
گفت من دريا و كشتي خوانده‌ام
مدتي در فكر آن مي‌مانده‌ام
اينك اين دريا و اين كشتي و من
مرد كشتيبان و اهل و راي‌زن
بر سر دريا همي راند او عمد
مي‌نمودش آن قدر بيرون ز حد
بود بي‌حد آن چمين نسبت بدو
آن نظر كه بيند آن را راست كو
عالمش چندان بود كش بينشست
چشم چندين بحر همچندينشست
صاحب تاويل باطل چون مگس
وهم او بول خر و تصوير خس
گر مگس تاويل بگذارد براي
آن مگس را بخت گرداند هماي
آن مگس نبود كش اين عبرت بود
روح او نه در خور صورت بود