بخش ۶۸ - جواب گفتن هدهد طعنهٔ زاغ را

گفت اي شه بر من عور گداي
قول دشمن مشنو از بهر خداي
گر به بطلانست دعوي كردنم
من نهادم سر ببر اين گردنم
زاغ كو حكم قضا را منكرست
گر هزاران عقل دارد كافرست
در تو تا كافي بود از كافران
جاي گند و شهوتي چون كاف ران
من ببينم دام را اندر هوا
گر نپوشد چشم عقلم را قضا
چون قضا آيد شود دانش بخواب
مه سيه گردد بگيرد آفتاب
از قضا اين تعبيه كي نادرست
از قضا دان كو قضا را منكرست