بخش ۱۱۰ - حكم كردن داود بر صاحب گاو

گفت داودش خمش كن رو بهل
اين مسلمان را ز گاوت كن بحل
چون خدا پوشيد بر تو اي جوان
رو خمش كن حق ستاري بدان
گفت وا ويلي چه حكمست اين چه داد
از پي من شرع نو خواهي نهاد
رفته است آوازهٔ عدلت چنان
كه معطر شد زمين و آسمان
بر سگان كور اين استم نرفت
زين تعدي سنگ و كه بشكافت تفت
همچنين تشنيع مي‌زد برملا
كالصلا هنگام ظلمست الصلا