بخش ۱۳۳ - منع كردن انبيا را از نصيحت كردن و حجت آوردن جبريانه

قوم گفتند اي نصوحان بس بود
اينچ گفتيد ار درين ده كس بود
قفل بر دلهاي ما بنهاد حق
كس نداند برد بر خالق سبق
نقش ما اين كرد آن تصويرگر
اين نخواهد شد بگفت و گو دگر
سنگ را صد سال گويي لعل شو
كهنه را صد سال گويي باش نو
خاك را گويي صفات آب گير
آب را گويي عسل شو يا كه شير
خالق افلاك او و افلاكيان
خالق آب و تراب و خاكيان
آسمان را داد دوران و صفا
آب و گل را تيره رويي و نما
كي تواند آسمان دردي گزيد
كي تواند آب و گل صفوت خريد
قسمتي كردست هر يك را رهي
كي كهي گردد بجهدي چون كهي