بخش ۱۰۷ - نوميد شدن موسي عليه‌السلام از ايمام فرعون

گفت موسي لطف بنموديم وجود
خود خداونديت را روزي نبود
آن خداوندي كه نبود راستين
مر ورا نه دست دان نه آستين
آن خداوندي كه دزديده بود
بي دل و بي جان و بي ديده بود
آن خداوندي كه دادندت عوام
باز بستانند از تو هم‌چو وام
ده خداوندي عاريت به حق
تا خداونديت بخشد متفق