بخش ۱۸ - تفسير يا حسرة علي العباد

او همي گويد كه از اشكال تو
غره گشتم دير ديدم حال تو
شمع مرده باده رفته دلربا
غوطه خورد از ننگ كژبيني ما
ظلت الارباح خسرا مغرما
نشتكي شكوي الي الله العمي
حبذا ارواح اخوان ثقات
مسلمات مؤمنات قانتات
هر كسي رويي به سويي برده‌اند
وان عزيزان رو به بي‌سو كرده‌اند
هر كبوتر مي‌پرد در مذهبي
وين كبوتر جانب بي‌جانبي
ما نه مرغان هوا نه خانگي
دانهٔ ما دانهٔ بي‌دانگي
زان فراخ آمد چنين روزي ما
كه دريدن شد قبادوزي ما