بخش ۳۲ - جواب گفتن طاوس آن سايل را

چون ز گريه فارغ آمد گفت رو
كه تو رنگ و بوي را هستي گرو
آن نمي‌بيني كه هر سو صد بلا
سوي من آيد پي اين بالها
اي بسا صياد بي‌رحمت مدام
بهر اين پرها نهد هر سوم دام
چند تيرانداز بهر بالها
تير سوي من كشد اندر هوا
چون ندارم زور و ضبط خويشتن
زين قضا و زين بلا و زين فتن
آن به آيد كه شوم زشت و كريه
تا بوم آمن درين كهسار و تيه
اين سلاح عجب من شد اي فتي
عجب آرد معجبان را صد بلا