بخش ۱۰۹ - در بيان آنك نقض عهد و توبه موجب بلا بود

نقض ميثاق و شكست توبه‌ها
موجب لعنت شود در انتها
نقض توبه و عهد آن اصحاب سبت
موجب مسخ آمد و اهلاك و مقت
پس خدا آن قوم را بوزينه كرد
چونك عهد حق شكستند از نبرد
اندرين امت نبد مسخ بدن
ليك مسخ دل بود اي بوالفطن
چون دل بوزينه گردد آن دلش
از دل بوزينه شد خوار آن گلش
گر هنر بودي دلش را ز اختبار
خوار كي بودي ز صورت آن حمار
آن سگ اصحاب خوش بد سيرتش
هيچ بودش منقصت زان صورتش
مسخ ظاهر بود اهل سبت را
تا ببيند خلق ظاهر كبت را
از ره سر صد هزاران دگر
گشته از توبه شكستن خوك و خر