بخش ۱۵۸ - نواختن سلطان اياز را

اي اياز پر نياز صدق‌كيش
صدق تو از بحر و از كوهست بيش
نه به وقت شهوتت باشد عثار
كه رود عقل چو كوهت كاه‌وار
نه به وقت خشم و كينه صبرهات
سست گردد در قرار و در ثبات
مردي اين مرديست نه ريش و ذكر
ورنه بودي شاه مردان كير خر
حق كرا خواندست در قرآن رجال
كي بود اين جسم را آنجا مجال
روح حيوان را چه قدرست اي پدر
آخر از بازار قصابان گذر
صد هزاران سر نهاده بر شكم
ارزشان از دنبه و از دم كم
روسپي باشد كه از جولان كير
عقل او موشي شود شهوت چو شير