بخش ۴۸ - طيره شدن قاضي از سيلي درويش و سرزنش كردن صوفي قاضي را

گشت قاضي طيره صوفي گفت هي
حكم تو عدلست لاشپك نيست غي
آنچ نپسندي به خود اي شيخ دين
چون پسندي بر برادر اي امين
اين نداني كه مي من چه كني
هم در آن چه عاقبت خود افكني
من حفر بئرا نخواندي از خبر
آنچ خواندي كن عمل جان پدر
اين يكي حكمت چنين بد در قضا
كه ترا آورد سيلي بر قفا
واي بر احكام ديگرهاي تو
تا چه آرد بر سر و بر پاي تو
ظالمي را رحم آري از كرم
كه براي نفقه بادت سه درم
دست ظالم را ببر چه جاي آن
كه بدست او نهي حكم و عنان
تو بدان بز ماني اي مجهول‌داد
كه نژاد گرگ را او شير داد