تركه استاد

اي تو كوكب خيره و چشم انتظار چيستي

مرغ شب خوابيد و چشم ازدوريش خون مي چكد

غمزه اي گردد تمام هستي دل نيستي

بلبلي گفتم كه داغ گل تو را گريان نمود

گفتمش از داغ گل اينگونه خون بگريستي

بار الها نزد ماه و كوكبم شرمندگي است

گر ندانم كيستي هستي وليكن نيستي

تا كه اين جمله ز انشايم سرودم در كلاس

تركه ي استاد بر دستم نوشتند بيستي