شماره ۸

راحت دوستان عمادالدين
چون كه امروز بهترك هستي
در كف محنت خودي امروز؟
يا نه از دست رنج وارستي
همچو ماهي بر آسمان نشاط
يا چو ماهي فتاده در شستي؟
يا بهانه است اينهمه، خود تو
از قدح هاي عشق سرمستي؟
خاطر دوستانت غمگين است
تا تو در خانه شاد ننشستي
مرهمي ساز بهر خسته‌دلان
هر چه زودتر كه جمله را خستي