غزل

سهل گفتي به ترك جان گفتن
من بديدم، نمي‌توان گفتن
جان فرهاد خسته شيرين است
كي تواند به ترك جان گفتن؟
دوست مي‌دارمت به بانگ بلند
تا كي آهسته و نهان گفتن؟
وصف حسن جمال خود خود گو
حيف باشد به هر زبان گفتن
تا به حدي است شكر دهنت
كه نشايد سخن در آن گفتن
گر نبودي كمر، ميانت را
كي توانستمي نشان گفتن؟
ز آرزوي لبت عراقي را
شد مسلم حديث جان گفتن