غزل شماره ۷۲

چو روي تو گل رنگين نديدم
تو را چون گل وفا آيين نديدم
من اندر مركز رخسار خوبان
چو خالت نقطهٔ مشكين نديدم
نديدم چون تو كس يا كس چو تو نيست
ز مشغولي به مه پروين نديدم
چو تو اي بت رخت را سجده كرده
بت سنگين دل سيمين نديدم
برآرم نعرهٔ عشقت چو فرهاد
كه چون تو خسرو شيرين نديدم
چو تو در روم نبود دلستاني
نه اندر چين ولي من چين نديدم
به سوي سيف فرغاني نظر كن
كه چون او عاشق مسكين نديدم