غزل شماره ۹۵

اي صبا قصهٔ عشاق بر يار بگو
خبري از من دلداده به دلدار بگو
از رسانيدن پيغام رهي عار مدار
به گلستان چو درآيي سخن خار بگو
چون به حضرت رسي امسال، بدان راحت جان
آنچه از رنج رسيدست به من پار، بگو
ور به قانون ادب بر در او ره يابي
با شفا يك دو سخن از من بيمار بگو
خبر آدم سرگشته به رضوان برسان
قصهٔ بلبل شوريده به گلزار بگو
چون بدان خسرو شيرين ملاحت برسي
بيتكي چندش ازين مخزن اسرار بگو
غزلي كز من گوينده سماعت باشد
به اصولي كه در آن طبع كند كار بگو
ور بپرسد كه به رويم نگراني دارد
شعف بنده بدان طلعت و ديدار بگو
خادماني كه در آن پردهٔ عزت باشند
در اگر بر تو ببندند ز ديوار بگو
ور بداني كه دوم بار نيابي فرصت
وقت اگر دست دهد جمله به يك بار بگو
كاي ازو روي نهان كرده چو اصحاب الكهف!
او سگ تست مرانش ز در غار بگو
سيف فرغاني بي روي تو تا كي گويد
اي صبا قصهٔ عشاق بر يار بگو