شماره ۶

بيا بلبل كه وقت گفتن تست
چو گل ديدي، گه آشفتن تست
به عشق روي گل قولي همي گوي
كزين پس راستي در گفتن تست
مرا بلبل به صد دستان قدسي
جوابي داد كاين صنعت فن تست
من اندر وصف گل درها بسفتم
كنون هنگام گوهر سفتن تست
به وصف حسن جانان چند بيتي
بگو آخر نه وقت خفتن تست
حديث شاعران مغشوش و حشوست
چنين ابريز پاك از معدن تست
الا اي غنچهٔ در پوست مانده
بهار آمد گه اشكفتن تست
گل انداما! از آن روي از تو دورم
كه چندين خار در پيرامن تست
تويي غازي كه صد چون من مسلمان
شهيد غمزهٔ مردافگن تست
من آن يعقوب گريانم ز هجرت
كه نور چشمم از پيراهن تست
مه ارچه دانه‌ها دارد ز انجم
وليكن خوشه چين خرمن تست
تو اي عاشق مصيبت دار شوقي
نداري صبر و شعرت شيون تست
چو شمع اشكي همي ريز، و همي سوز
چراغي، آب چشمت روغن تست
ولي تا زنده‌اي جانت بكاهد
حيوة جان تو در مردن تست
چه بندي در به روي آفتابي
كه هر روزش نظر در روزن تست
چه باشي چون زمين اي آسماني!
درين پستي، كه بالا مسكن تست
چو در گلزار عشقت ره ندادند
تو خاشاكي و دنيا گلخن تست
درين ره گر ملك بيني، پري وار
نهان شو زو كه شيطان رهزن تست
چو انسان مي‌توان سوگند خوردن
به يزدان كن ملك اهريمن تست
چنين تا باريابي بر در دوست
درين ره هر چه بيني دشمن تست
بزن شمشير غيرت زان مينديش
كه همتهاي مردان جوشن تست
نكو رو يوسفي داري تو در چاه
تو را ظن آنكه جاني در تن تست
كمند رستمي اندر چه انداز
خلاصش كن كه در وي بيژن تست
تو در خوف از خودي، از خود چو رستي
از آن پس كام شيران مامن تست
سر اندر دام اين عالم مياور
وگرنه خون تو در گردن تست
دل كس زين سخن قوت نگيرد
كه ياد آورد طبع كودن تست
ز دشمن مملكت ايمن نگردد
به شمشيري كه از نرم آهن تست