شماره ۷

آن خداوندي كه عالم آن اوست
جسم و جان در قبضهٔ فرمان اوست
سورهٔ حمد و ثناي او بخوان
كيت عز و علا در شان اوست
گر ز دست ديگري نعمت خوري
شكر او مي‌كن كه نعمت آن اوست
بر زمين هر ذرهٔ خاكي كه هست
آب خورد فيض چون باران اوست
از عطاي او به ايمان شد عزيز
جان چون يوسف كه تن زندان اوست
بر من و بر تو اگر رحمت كند
اين نه استحقاق ما، احسان اوست
از جهان كمتر ثناگوي وي است
سيف فرغاني كه اين ديوان اوست