شماره ۱۹

چو دلبرم سر درج مقال بگشايد
ز پستهٔ شكرافشان زلال بگشايد
چو مرده زنده شوم گر به خنده آب حيوة
از آن دو شكر شيرين مقال بگشايد
چو غنچه گل علم خويش در نوردد زود
چو لاله گر رخ او چتر آل بگشايد
سپيد مهرهٔ روز و سياه دانهٔ شب
مه من ار خوهد از عقد سال بگشايد
به روز نبود حاجت چو پردهٔ شب، زلف
ز روي آن مه ابرو هلال بگشايد
پرآب نغمهٔ تردست او ز رود و رباب
هزار چشمه به يك گوشمال بگشايد
عقيق بارد چشمم چو لعل‌گون پرده
ز پيش لؤلؤي پروين مثال بگشايد
بياد دوست دل تنگ همچو غنچهٔ ماست
چو جيب گل كه به باد شمال بگشايد
به پاي شوق كنم رقص و سر بيفشانم
چو دست وجد گريبان حال بگشايد
به چشم روح ببينم جلال او چو مرا
دل از مشاهدهٔ آن جمال بگشايد
حديث جادويي سامري حرام شناس
به غمزه چون در سحر حلال بگشايد
به مدح دايرهٔ روي او اگر نقطه است
عجب مدان كه دهان همچو دال بگشايد ...