نشان راه

چه بنوشم كه بجوشد ز تنم آنچه تو خواهي
چه برقصم كه بگيرم ز تو تقديس نگاهي
چه بخواهي تو كه باشم چه بگويم كه نباشي
تو سپيدار خدايان و منم باغ سياهي
غم رفتن نرسيدن شده ، بيحوصله جاده
به حضور بينهايت تو بگو نشان ز راهي
 من و شيوۀ گدايي ، من و رسم بينوايي
بده آنچه را ندارم به كرامتت الهي