قلب عتيقه

يك عشق كهنه دارم قلبي عتيقه آري
سرمايه اي كه هرگز ارزش نمي گذاري
سمسار كوچه ها را پيشم چه مي فرستي
قيمت نهد بر اين دل در منتهاي خواري
حتي اگر بميرم دل را نمي گذارم
در كوچه ها بگردد با التماس گاري
شايد كسي بيايد از شهر لاله رويان
گنجم دهم بگيرم يك بوسه يادگاري
دلگيرم از نگاهت من مي روم از اينجا
يك شاعر پريشان يك عاشق فراري