گذار

از خود بدر آمدم نگارم
شايد به شما رسد گذارم
گنجينۀ بي زوال مستي
زير سر دل نهفته دارم
مديون عصا نمي شوم من
از معجزه هم گذشته كارم
درياي دلم و قرص ماهت
در جزر و مدم برد قرارم
هر چند تو مهربان و خوبي
كج خلق و بدم و ناقوارم
آخر به چه آرزو بمانم ؟
وقتي نه به دار و نه به بارم