گل ترانه

نمي گذاري اگر دل به حال خود بگذارم
اگر شبي تو نباشي به گريه جان بسپارم
در آسمان نگاهت شهاب عاطفه گم شد
ستارۀ هوس را نمي شود بشمارم
ميان باغ تمنا ميان روضۀ خواهش
به لطف دختر شبنم گل ترانه بكارم
حرير بوسه بيفشان به دوش من كه نميرم
نگو كه حوصله بايد نمي شود كه ندارم
تو اوج عشوه نوري تو كهكشان غروري
به من بتاب و برقصان مرا مرا كه غبارم
شبيه بغض بهاري دلم گرفته ازين جا
درين كوير مكرر كجا روم چه ببارم