مرگ يار

از انجماد مطلق احساس خسته ام
از مرگ ناگهاني يك ياس خسته ام
تاكي به قيمت دل من مي توان كشيد
بر گردن هوس گل الماس خسته ام
در انزواي ظلمت بسيار نيمه شب
من از هجوم وحشت وسواس خسته ام
بايد پناه برد به پروردگار عشق
از لحظه هاي بي ملك الناس خسته ام