تحفۀ خدا

اول چه بود عشق و آخر چه هست عشق
بر خاست از خدا و در آدم نشست عشق
اين تحفۀ خداست يا اسم اعظم است
مي ميرد آن كسي كه ز قلبش گذشت عشق
مجنون مگر چه داشت به جز عشق در نهاد
بسيار بيستون كه به روزي شكست عشق
از عشق زنده است هر آن چيز هست و نيست
بهتر كه نيست آنكه نيارد بدست عشق
عالم خمار بود و ميخانه اي نبود
خمخانه را ، مرا، همه را كرده مست عشق
بي عشق بهتر است نخواني نماز خويش
سوي بهشت مي برد آن بت پرست عشق