معماي دل

من اسيرم ، عاشقم عاشق تر از افسانه ها
با خيال روي تو من ماندم و ويرانه ها
سر خوش استم من اگر با من بماني تا ابد
گر نماني وايِ من از طعنۀ بيگانه ها
من نه آن شمعم كه با آتش هم آغوشي كنم
من خود آتش مي شوم آتش تر از پروانه ها
حل نمي گردد معماي دلم با عقل تو
صد معما حل شود در محفل ديوانه ها