عروس آرزو

مرا عشق پري رويان جوان كرد
هم آغوش خيالي جاودان كرد
مرا با بوسه اي تب دار مي سوخت
مرا مسحور عشق اين و آن كرد
دلم هم گوي چوگان هوس بود
كه در تابوت دردش آشيان كرد
عروس آرزو در خلوت عشق
مرا بگذاشت عزم ديگران كرد
خروش شعر احمد بين كه امروز
دل نا مهربان را مهربان كرد