فرصت فاني

عمري در آرزوي تو دل ريش بوده ايم
آتشفشان منطقۀ خويش بوده ايم
روي نياز ما به زر هيچ سفله نيست
تا در حريم كوي تو درويش بوده ايم
در كار عشق فرصت فاني غنيمت است
اما دريغ عاقبت انديش بوده ايم
مثل كبوتران ، لب بام نگاه تو
با سنگ خود هميشه به تشويش بوده ايم