تير افسون

گلشن انديشه را با بوي او
رونقي ديگر دهم در كوي او
رهگذار وصل را آبي زنيم
اشك دل مژگان من گيسوي او
تير افسون مي رسد بر دل هنوز
دام عشق است و كمان ابروي او
اي گل ار بازار تو بي رونق است
دست خلقت بين و حسن روي او
عاقل از راه ملامت مي رود
تا نيفتد در كمند موي او
درد روز فرقتش دارم عيان
تا نهم سر بر سرَ زانوي او
احمد از لطف سواران نسيم
عالمي مجنون شود در كوي او