اسارت

هر كجا دانه هست دامي هست
                       اي كبوتر كمي مواظب باش
خوش خيالي نكن نگو صياد
               از ترحم غذا بريزد كاش
دانه خال يار را ديدم
               نه گمانم به دام بود اما
رفتم آنجا ولي اسير شدم
                   يك اسارت بزرگ و بي همتا
اي كبوتر در اين زمانۀ بد
                         توي هر سفره دام مي بينم
از سبويي كه رايگان باشد
               جرعه زهري به جام مي بينم
هر كه گويد سلام دقت كن
                 پشت اين واژه يك طمع دارد
دست مردم اگر دقيق شوي
                چنگ مانده كه لقمه بردارد
پنج انگشت دستشان يعني
                                 پنج فروند موشك نفرت
چون بيفتد به سفره اي بيني
                 كه از آن مانده لقمه اي حسرت