غزل شمارهٔ ۹۱

مشاور شركت بيمه پارسيان

غزل شمارهٔ ۹۱

۳۷ بازديد


نگاهي ديدم از چشم سياهي
كه كوه صبر پيشش بود كاهي
اگر برقع براندازي ز رخسار
كرشمه گيرد از مه تا به ماهي
بهارم را تماشا كن نگارا
سرشگم ارغوان و چهره كاهي
اگر يك ذره زو تابد بر آفاق
كند هر ذره را خورشيد و ماهي
همي خواهم كه آن نامهربان را
بلا گردان شوم خواهي نخواهي
بسر تا چند گرداني رضي را
الهي من سرت گردم الهي


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد