هستي ...

چشمه ي پيري است
در انتهاي ِ راه ِ كوير ِ  كور
    بايد گذشت از اين راه ؟
اين مرد ِ راه ،
صبوري و تسليم
           جاري ست
             در رگش ...
بََرَهوتيان ِ كَلافه ي تنهايي !
بايد ز راه ِ مانده ، گذشتن
بايد كه سرافراز به چشمه رسيدن .
*
اين چشمه در انتظار ِ عبث نيست ...