تلخ ماندم ، تلخ ...

تلخ ماندم ، تلخ
مثل زهري كه چكيده از شبِ ظلماني شهر
مثل اندوه ِ تو ،
مثل گل سرخ
كه به دست طوفان
                 پرپر شد ...
تلخ ماندم ، تلخ
مثل عصري غمگين
كه تو را بر حاشيه اش
                         پيدا كردم
و زمين را
             - توپِ گردان
پرت كردم به دل ِ ظلمت ...
*
تلخ ماندم ، تلخ
ديو از پنجره سر بيرون كرد .
از دهانش
بوي خون مي آمد ...