افزوده اي بر جنگلي ها

گويي درخت هاي "سياهكل" ،
تا دشت و شهر ريشه دوانده ست
كه غرش سلاح و جوشش خون شهيد
هر دو فزوني مي گيرد
بذري كه "كوچك" و "عمو اوغلي" پاشيدند
اكنون نهال مي شود
          اكنون نهال ها ...
بنگر كه كوه و شعر
شباشب آذين مي گردد
                با قامتِ بلند بپا خاستگان ...
واخوردگان
گفتند ياوه :
- "جاني ِ جبّار با صد هزار گزمه و خنجر مسلح است
جز صبر و انتظار ، رهي نيست"
امّا ،
اي همچون من به كار ، تو اي بيدار !
بر بام شب بايست ، نظر كن :
دريايي از درخت سترگ و مسلح است
كاينك به سوي "مَكبث" مي آيد ...