غزل

نمي‌يابم برت چندان مجالي
كه در گوش تو گويم حسب حالي
هوس دارم كه هر روزت ببينم
و گر هر روز نتوان، هر به سالي
منم هر ساعت از هجرت به دردي
منم هر لحظه از عشقت به حالي
نه در كار بلاي هجر دستي
نه در خورد هواي عشق بالي
فضيحت گشته‌اي، بي‌خانماني
به غارت برده‌اي، بيجاه و مالي
سخن بسيار دارم، گر دلت را
ز پر گفتن نيفزايد ملالي