غزل

همان سنگين دل نامهربانم
كه در شوخي به عالم داستانم
دل من مهر او جويد كه خواهم
لبم احوال او گويد كه دانم
اگر خواهم كه جان به خشم توان زود
و گر خواهم كه دل دزدم توانم
ترا با من چه كار؟ ار دل فريبم
ترا از من چه سود؟ ار مهربانم
دل و جان گر بمن بخشند شايد
كه دل را چون تن و تن را چو جانم
مرا بد مهر مي‌خواني و اينم
مرا دلسوز مي‌داني و آنم
اگر جان مي‌نهي در آستينم
و گر سر ميزني بر آستانم