ضراعت در صورت قسم

اي به مهر تو آسمان در بند
ياد من كن، چو ميدهم سوگند
به زماني كه عقد دين بستي
به زميني كه اندرو هستي
به بنان قمر شكن كه تراست
به زبان شكر سخن كه تراست
به دو گيسوي مشك پيوندت
به دو چشم سياه دلبندت
به نماز شب و قيام و قعود
به دعاي پر و ركوع و سجود
به اذان و به مسجد و محراب
به وضو كردن و طهارت آب
به شب هجرت و حمايت غار
به دم عنكبوت و صحبت يار
به خروج و فلك نوشتن تو
به عروج و به باز گشتن تو
به شهادت كه شد در اسلام
به صلوة و زكوة و حج و صيام
در قناعت به نيم سيري تو
در شجاعت بدان دلير تو
به براق و بر فرف راهت
به وصول و به قربت شاهت
به وقار تو در نزول ملك
به شكوه تو بر عقول فلك
به حديث حيات پيوندت
به جگر گوشگان دلبندت
به شهيدان كربلا ز فسوس
بستم كشتگان مشهد طوس
به چهل مرد و چار فرزانه
به دو هم خوابه و دو هم خانه
به دو چشم سرشك بارانت
به بزرگان دين و يارانت
به عقيق تو در حديث و كلام
به حقوق تو در شفاعت عام
به فتوحات بوقبيس و حري
به ثرياي مكه تا بثري
به صيام و به بردباري تو
به قيام شب و به زاري تو
به جمال صحابه در عهدت
به رخ نه جميله در مهدت
به دل كعبه و به ناف زمين
به كتاب و به جبرئيل امين
به حطيم و مقام و زمزم و ركن
به سكون مجاوران دو سكن
به صفا و به مروه و عرفات
به مه و مهر و فرش و كرسي و ذات
كه مكن زان در اوحدي را دور
يارمنديش كن ز عالم نور
گر گناهش نهفته شدن يا فاش
نيست انديشه اين تو او را باش
زين گرانجاني و سبك پايي
هيچ غم نيست گر تو او رايي
تو به تقصير طاعتش منگر
به قصور بضاعتش منگر
ز كرم يك نظر به كارش كن
در دو گيتي بزرگوارش كن