در خاصيت گوشه گرفتن

خوبرويان چو رخ همي پوشند
عاشقان در طلب همي كوشند
يافت عنقا به عزلت و دوري
قاف تا قاف نام مستوري
هر كه او عزلت اختيار نكرد
دست با دوست در كنار نكرد
خنك آنكس كه او بريد از خلق
دامن و روي در كشيد از خلق
كار اگر با خدات خواهد بود
اين تعلق بلات خواهد بود
طفل معني به كام پرورده
نشود جز درين پس پرده
تا تو اندر ميان انبوهي
روز و شب در عذاب و اندوهي
گرگ آزاد ريسمان در حلق
كيست؟ خلوت‌نشين دل با خلق
دل مخوان، اي پسر، كه دول بود
آنكه در چاه خلق گول بود
ريسمانيست سست صورت جاه
تو به اين ريسمان مرو در چاه
چون به خلوت روي مبر با خويش
فكر اسباب صورت، از كم و بيش
چون نبي دور شد ز بيع و شري
كنج خلوت گزيد و غار حري
عزت غار بود و عزلت شهر
منتج عيش عمر و عشرت دهر
ماه يكشب كه در برو بستند
مردم او را ز بامها جستند
خود ز عزلت زيان نبيند كس
كز خموشيست سود عزلت و بس