در اعتقاد خود گويد

با چنين فقر و اين تهي دستي
وندرين خاكساري و پستي
پشت گرمم بدانكه بي‌كم و كاست
اعتقادي درست دارم و راست
به رسول و كلام و وحي و ملك
به شب قربت و عروج فلك
به بهشت و بدوزخ و بالم
به سماوات و عرش و لوح و قلم
به ترازو و عرصهٔ عرصات
به عبور مجردان ز صراط
به كرامات و معجز و بولي
به ابوبكر و عمر و بعلي
به شب اولين گور و عذاب
به وقوف و بحشر و نشر و حساب
به خدايي كه واحدست و صبور
به خدايي كه قادرست و غفور
بي‌زن و بي‌شريك و فرزندست
او به كس، كس باو نه مانندست
حي و قيوم و بر وعدل و عليم
خالق و رازق و قدير و قديم
بود و هست و بود ولي بيچون
از جسد فرد و از جهت بيرون
ز اختر و چرخ و عقل و جان برتر
وز خيال و ضمير و فكر به در
ملك انس و جان علي‌الاطلاق
« ابدي الظهور والاشراق »
حكم او عدل و وعدهٔ او راست
بجز و هرچه بود و هست و اوراست
پادشاها، به ذات اكرم تو
به صفات و به اسم اعظم تو
كه ز ايمان مكن تهي دستم
بر همينم بدار تا هستم