محكمات عالم قرآني - خلافت آدم

در دو عالم هر كجا آثار عشق
ابن آدم سري از اسرار عشق
سر عشق از عالم ارحام نيست
او ز سام و حام و روم و شام نيست
كوكب بي شرق و غرب و بي غروب
در مدارش ني شمال و ني جنوب
حرف اني جاعل تقدير او
از زمين تا آسمان تفسير او
مرگ و قبر و حشر و نشر احوال اوست
نور و نار آن جهان اعمال اوست
او امام و او صلوت و او حرم
او مداد و او كتاب و او قلم
خرده خرده غيب او گردد حضور
ني حدود او را نه ملكش را ثغور
از وجودش اعتبار ممكنات
اعتدال او عيار ممكنات
من چه گويم از يم بي ساحلش
غرق اعصار و دهور اندر دلش
آنچه در آدم بگنجد عالم است
آنچه در عالم نگنجد آدم است
آشكارا مهر و مه از جلوتش
نيست ره جبريل را در خلوتش
برتر از گردون مقام آدم است
اصل تهذيب احترام آدم است
زندگي اي زنده دل داني كه چيست
عشق يك بين در تماشاي دوئي است
مرد و زن وابستهٔ يكديگرند
كائنات شوق را صورتگرند
زن نگهدارندهٔ نار حيات
فطرت او لوح اسرار حيات
آتش ما را بجان خود زند
جوهر او خاك را آدم كند
در ضميرش ممكنات زندگي
از تب و تابش ثبات زندگي
شعله ئي كز وي شرر ها در گسست
جان و تن بي سوز او صورت نبست
ارج ما از ارجمنديهاي او
ما همه از نقشبنديهاي او
حق ترا داد است اگر تاب نظر
پاك شو قدسيت او را نگر
اي ز دينت عصر حاضر برده تاب
فاش گويم با تو اسرار حجاب
ذوق تخليق آتشي اندر بدن
از فروغ او فروغ انجمن
هر كه بردارد ازين آتش نصيب
سوز و ساز خويش را گردد رقيب
هر زمان بر نقش خود بندد نظر
تا نگيرد لوح او نقش دگر
مصطفي اندر حرا خلوت گزيد
مدتي جز خويشتن كس را نديد
نقش ما را در دل او ريختند
ملتي از خلوتش انگيختند
مي تواني منكر يزدان شدن
منكر از شأن نبي نتوان شدن
گرچه داري جان روشن چون كليم
هست افكار تو بي خلوت عقيم
از كم آميزي تخيل زنده تر
زنده تر جوينده تر يابنده تر
علم و هم شوق از مقامات حيات
هر دو مي گيرد نصيب از واردات
علم از تحقيق لذت مي برد
عشق از تخليق لذت مي برد
صاحب تحقيق را جلوت عزيز
صاحب تخليق را خلوت عزيز
چشم موسي خواست ديدار وجود
اين همه از لذت تحقيق بود
لن تراني نكته ها دارد رقيق
اندكي گم شو درين بحر عميق
هر كجا بي پرده آثار حيات
چشمه زارش در ضمير كائنات
در نگر هنگامهٔ آفاق را
زحمت جلوت مده خلاق را
حفظ هر نقش آفرين از خلوت است
خاتم او را نگين از خلوت است