بخش ۱۳

علوم دين بگويم با تو اي يار
تو اين اسرار از من گوش ميدار
علوم باطني را گوش ميدار
علوم ظاهري فرموش ميدار
ز علم باطني اي يار انور
چنين گفتند دانايان رهبر
كه علم دين بود دانستن راه
شود در راه دين از خويش آگاه
شناسي خويشتن را گر كجائي
درين محنت سرا بهر چرائي
باول از كجا داري تو آغاز
بآخر هم كجا خواهي شدن باز
امام خويشتن را هم بداني
طلب داري حيات جاوداني
وليكن كس بخود اين ره نداند
كه پير رهبر اين ره بداند
طلب كن پير رهبر اندرين راه
كه گرداند ترا از كار آگاه
ترا راه حقيقت او نمايد
در اسرار برويت گشايد
از آن در علم دين آگاه گردي
تو واقف از كلام الله گردي
تو او را گر شناسي علم داني
علوم اول وآخر بخواني
تو او را گر شناسي محو ماني
بغير او دگر چيزي نداني
تو او را گر شناسي جان بيابي
طريق بوذر و سلمان بيابي
همين است علم دين اي مرد دانا
كه دانا در ره وحدت خدا را
بفر شاه مردان ره بري تو
شوي واقف ز سر حيدري تو
مقام علم دين در فر شاهي است
مرا در معني اين علم راهي است
بمعنايش نمايم من ترا راه
كه تا گردي ز سر وحدت آگاه
مبين خود را اگر تو مرد ديني
خدا بيني اگر خود را نه بيني
تو خود را محو كن در شير يزدان
خدا بين و خداخوان و خدا دان
درآئي در مقام خودپرستي
تو خود باشي بت و خود را پرستي
بجز حق هرچه مقصود تو باشد
همان مقصود و معبود تو باشد
تو خود را نيست ميكن هست اوباش
زجام وحدت حق مست او باش
تو خود اول شناسي پس خدا را
ز بعد مصطفي خود مرتضي را
به اسرار علي گر راه يابي
ز علم مصطفي آگاه يابي
تو او را گر شناسي نور گردي
بپاكي خوبتر از هور گردي
تو او را گر شناسي مرد راهي
بيابي در دو عالم پادشاهي
باسرارش اگر باشي تو محرم
روي چون قطره اندر بحر اعظم
بنور او ولي او را شناسي
مكن با نعمت او ناسپاسي
بهر عصري ظهوري كرد در دهر
گهي باشد به صحرا گاه در شهر
محمد نور و حيدر نور نور است
بهرجائي كه خواني در حضور است
ترا رهبر بود او ره نمايد
نشان راه آن درگه نمايد
ترا دانش بدان در كار آرد
ز بي راهي ترا در راه آرد
برو عطار اين سر را نگهدار
ميان عاشقان ميگو تو اسرار
من اسراري كه در دل مي‌نهفتم
بتو اي مرد سالك بازگفتم
در معني برويت برگشادم
كليد علم بر دست تو دادم
بگو با مرد دانا سر حق را
ز نادانان بگردان اين ورق را
دگر پرسي ز من اين چرخ فيروز
ز بهر چيست گردان در شب روز