بخش ۱۹

مسلّم گشت او را ملك و خاتم
بفرمانش درآمد هر دو عالم
بفرمانش همه ديو و پري بود
مر او را از بهشت انگشتري بود
علي را بود بنده همچو سلمان
از آن بر هر دو عالم داشت فرمان
بفرما آن كه فرماني دهندت
ترا ملك سليماني دهندت
اگر فرمان بري فرمان شه بر
بسوي درگه آن شاه ره بر
اگر فرمان بري يابي تو خاتم
بفرمانت شود ملك دو عالم
اگر فرمان بري گردي سليمان
ترا ديو و پري باشد بفرمان
اگر فرمان بري گردي همه نور
حقيقت ميشوي نور علي نور
اگر فرمان بري اسرار يابي
رموز حيدر كرار يابي
بفرمان علي ميباش آباد
بفرمان علي ميباش دلشاد
اگر فرمان بري او را چو سلمان
شوي اندر حقيقت چون سليمان
ز فرمان علي گر سر بتابي
بهر دو كون بيشك ره نيابي
تو فرمان بر كه تا مقصود يابي
رضاي حضرت معبود يابي
علي را بنده بودن اصل دين است
بنزد من سليماني همين است
علي را بنده شو تا راه يابي
بمعني مظهر الله يابي
علي را بنده شو مانند سلمان
كه تا فرمان دهي همچو سليمان
بخوان نزديك دانا اين سبق را
بگردان نزد جاهل اين ورق را
ز يك فرمان كه آدم كرد بد ديد
بلا و محنت و اندوه و غم ديد
مر او را خوردن گندم زبون كرد
ز صدر جنت المأوا برون كرد
مپيچ از راه فرمان سر چو ابليس
بفرمان باش دايم همچو ادريس
ز امرش گشت پيدا اين دو عالم
سخن كوتاه شد والله اعلم
دگر پرسي ز حال احتسابم
چرا مانع شوند اندر حسابم