بخش ۲۰

بگويم احتساب احوال با تو
سراسر باز گويم حال با تو
حقيقت احتسابت كار دين است
حساب تو برب العالمين است
ببايد احتساب خويشتن كرد
برآورد از وجود خويشتن گرد
كه اصل احتساب آنست خود را
كني پاك اي برادر از بديها
بپرهيزي ز كبر و بخل و شهوت
ز آز و از زر و رنج وز نخوت
شريعت را شعار خويش سازي
طريقت را دثار خويش سازي
به خود راه شريعت چون بديدي
يقين ميدان كه در منزل رسيدي
حقيقت منزل اين راه باشد
ولي منزل مقام شاه باشد
چه دانستي تو او را در حقيقت
ز تو بر خيزد اعلال شريعت
به خود نتوان ولي اين راه رفتن
به پير رهبر آگاه رفتن
ترا رهبر بدين منزل رساند
ز رنج و محنت ره وارهاند
ز عشق مرتضي در جوش باشي
ز دستش شربت كوثر بنوشي
ز عشق مرتضي خورشيد گردي
حقيقت زندهٔ جاويد گردي
نشسته عشق او در جان عطار
بگويد سر او را بر سر دار
دگر پرسي عوام الناس چبود
ميانشان اين همه وسواس چبود