بخش ۲۲

حقيقت اوليا خورشيد راهند
سراسر خلق عالم را پناهند
تمام اوليا اسرار بينند
بمعني روشني در راه دينند
حقيقت چون كلام الله دانند
بسوي معني او راه يابند
بمعني رهبران راه يزدان
خدابين و خداخوان و خدادان
خدا را اوليا باشند بمعني
تو معني را از ايشان جوي يعني
بمعني چون شناسي اوليا را
بداني امر اسرار خدا را
تمام اوليا يك نور باشند
ز چشم جاهلان مستور باشند
جهان از اوليا خالي نباشد
جهان نبود اگر والي نباشد
جهان قائم بذات اوليا دان
نيامد ز اوليا يك مثل انسان
محمد گفت كاصحابم نجومند
گهي در مكه و گاهي به رومند
يكي گر زانكه ناپيدا نمايد
تعاقب ديگري آن دم برآيد
بدين معني هميشه در جهانند
ز نسل و نسبت يك خاندانند
تو گر خواهي كه بيني اوليا را
بظهر ساز ميكن التجا را
بمظهر بس عجايب‌ها كه بيني
رموز آسمانها و زميني
ترا آن دم ازو باشد حياتي
درو بيني تو نور بي صفاتي
تمام اوليا در آن كتابند
ولي اين سر اكنون نه نمايند
بدور آخرين پيدا شود اين
طمع دارد زتو عطار تحسين
ترا از اوليا آگاه سازد
ز راه برّيان هم باز دارد
درو از اوليا اسرار باشد
رموز حيدر كرار باشد
ولي نادان كند انكار اسرار
نيارد طاقت اظهار اسرار
بود ظالم كه اسرار ولايت
كند انكار از جهل و بطالت
برو ظالم كه حق بيزار از تو
دل عطار بس افگار از تو
تو دين مصطفي تغيير دادي
بدرياي ضلالت در فتادي
نداري در حقيقت ديدهٔ ديد
گرفتي راه بي راهي به تقليد
مرا از اوليا اسرار و معني
تولاّ از همه گفتار و معني
بگويم با تولاّ رمز و اسرار
دگر رمزي برندت بر سر دار
ز جعفر ميشنو اسرار منصور
بدو گفتا زجاهل دار مستور
بآخر آشكارا كرد اسرار
ببردند جاهلانش بر سر دار
نداند جاهل اسرار ولي را
به غفلت ميرود راه نبي را
بگويم با تو راه حق كدامست
امام هادي مطلق كدامست؟