در فضيلت امام ابوحنيفه

جهان را هم امام و هم خليفه
كِرا ميداني الّا بوحنيفه
جهان علم و درياي معاني
امام اوّل و لقمان ثاني
اگر اعداي دين بسيار جمعند
ز كار بوحنيفه سر چو شمعند
چراغ امّت آمد آن سرافراز
چراغي كو عدو را مينهد گاز
قضا كردند بر وي عرضه ناگاه
بنپذيرفت يعني جان آگاه
قضا را و قدر را معتبر يافت
وليكن اين قضا اندر قدر يافت
چو نعمان سرخ روي حق چو لالهست
قضا چكند بشاگردش حوالهست
قضا در جنگ او آمد فروتر
كه از يوسف همه چيزي نكوتر
چو تو يوسف قضا را اين زمان بس
مرا قاضي اكبر جاودان بس
چودر دين محمّد داد دين داد
محمّد را چنين بود و چنين داد
چو او استاد دين آمد در اسرار
چو تو بگذشتي از قرآن و اخبار
اگر در فقه صد جامع كبيرست
ز يك شاگردش آن جامع صغيرست
مجرّد شو اگر كوفي شعاري
برافشان چون الف چيزي كه داري
ره كوفيت ميبايد روان شو
الف داني تو باري همچنان شو