بسم الله الرحمن الرحيم

به توفيق خداي صانع پاك
كه دانش مي‌دهد بر ملك و افلاك
ز بلبل نامه بيتي چند گويم
چو آب رفته باز آمد به جويم
قلم برگير و راز دل عيان كن
سرآغازش به نام غيب دان كن
خداوندي كه جز وي كس نشايد
كه تا بر بندگان روزي گشايد
قلم مي‌شد به سر از درد هجران
همي باريد خون بر شكل باران
چو بر كافور مشك ناب داده
به زنجيرش سراسر آب داده
قلم غواص درياي معاني
سخن‌هايش همه چون درّ كاني
ز بهر دردمندان غم گساري
بماند تا قيامت يادگاري
بود روح و روان اهل دانش
ز روي عقل و از افهام دانش