المقاله

تو طوطي قفس را تا نميري
نخواهي رستن از بند اسيري
ترا چون در صف صورت كشيدند
تو افتادي بدام ايشان بريدند
بمير از لذت و ترك شكر كن
چو سيمرغ از همه عالم گذر كن
اگر ترك از شكر گيري تو چون باز
به هندوستان روحاني رسي باز
وگرنه بر سر باطل بماني
چو كوري بي عصا در گل بماني
همي غلطي چو مرغ سر بريده
بدست خويشتن شهپر بريده