مجادله كردن بلبل با موش خوار و جواب او

بيا اي مرغ نابالغ كجائي
ز عمر نازنين غافل چرائي
دريغا برگ عمرت رفت بر باد
دمي ناكرده خود را از جهان شاد
اگر پرت بدي يعني كه دانش
اگر بالت بدي يعني كه بينش
بپري تا درخت جاوداني
وگرنه تا ابد اينجا بماني
ز شوق آشيان اي مرغ افلاك
شدي افتان و خيزان بر سر خاك
مكن سستي كه دوران سخت تند است
ز پيران كار طفلان ناپسند است
بزرگي و ولي آزار خواري
كم آزادي ولي مردار خواري
مشام آكنده از گند مردار
چو زاغ وسگ شوي برگند مردار
مكن با زاغ و با سگ هم نشيني
چو خواهي گلشن سيمرغ بيني
تو هشياري دل چون بارداري
تو از مردار خوردن دان كه خواري
بمرداري فرود آوردهٔ سر
چرا تازي بدانش بر سر افسر
چرا عاشق نباشي تا بباشي
برون از زاهدان رومي خراشي
تو مستي باش تا هشيار گردي
ز عمر خويشتن بيزار گردي