المقالة الثانية

پسر گفتش گر اين شهوت نباشد
ميان شوي و زن خلوة نباشد
نباشد خلق عالم را دوامي
نماند در همه گيتي نظامي
اگر اين حكمت و تركيب نبود
بساط ملك را ترتيب نبود
يكي بايد هزار و يك تن آراست
كه تا يك لقمه بنهي در دهان راست
بحكمت كارفرمايان اين راه
ز ماهي كار مي‌رانند تا ماه
زمين از كف فلك تابد ز دودي
كه گر چيزي نبايستي نبودي
اگر شهوة نبودي در ميانه
نه تو بودي و نه من در زمانه
تو شهوة مي براندازي ز مردان
دلم را سر اين معلوم گردان