(۸) تمثيل

بزرگي گفت ازل همچون كمانست
هزاران تير هر دم زو روانست
ز ديگر سو ابد آماجگاهي
نه زين سو و نه زان امكانِ راهي
همي هر تير كآيد از كمان راست
عنايت بود تير انداز را خواست
ولي هر تير كآيد كوژ از راه
همي بر تير نفرين بارد آنگاه
ازين حالي عجبتر مي‌ندانم
دلم خون گشت ديگر مي‌ندانم