(۱۱) حكايت اسكندر و كلمات حكيم بر سر او

چو اسكندر بزاري در زمين خفت
حكيمي بر سر خاكش چنين گفت
كه شاها تو سفر بسيار كردي
وليكن نه چنين كين بار كردي
بسي گِرد جهان گشتي چو افلاك
كنون گشتي تو از گشت جهان پاك
چرا چون مي‌شدي مي‌آمدي تو
چرا مي‌آمدي چون مي‌شدي تو
نه ازگنج آگهي اينجا كه هستي
نه آگه تا كه آنجا مي‌فرستي
چرا بايست چندين بند آخر
ازين آمد شدن تا چند آخر